Μια μελέτη της ερμηνείας των επωνύμων και της καταγωγής των μαθητών/μαθητριών του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ελευθερίου Κορδελιού, όπως αυτά καταγράφονται στο αρχειακό του υλικό από ίδρυσής του, το 1964 έως σήμερα (2024), δηλαδή μιας περιόδου 60 χρόνων. Στις σελίδες της αναφέρονται 1.594 επώνυμα που αντιστοιχούν στους 4.058 μαθητές και μαθήτριες που φοίτησαν όλα αυτά τα χρόνια, λαμβάνοντας υπόψη τις πολιτικο-οικονομικές συνθήκες, την κοινωνική και επαγγελματική δομή, την προέλευση των κατοίκων και τη γλωσσική τους κατάσταση. Το σημερινό Ελευθέριο – Κορδελιό (Χαρμάνκιοϊ τότε) έγινε κέντρο προσφύγων από τον Πόντο, τα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, τη Ρωσία. Σε αυτούς, προσθέτονται, σε βάθος χρόνου, Σαρακατσάνοι, Βλάχοι, Ρομά, αλλά και άλλοι από κάθε γωνιά της μακεδονικής γης, ειδικά με την άνθηση της αστυφιλίας στις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 αλλάζει η σύσταση του πληθυσμού με την κατοίκηση οικογενειών από την πρώην ΕΣΣΔ και τη γειτονική Αλβανία. Ένα πόνημα, που πέρα των ιδιαίτερων δυσκολιών, έχει ιδιαίτερη σημασία στη μελέτη των ανθρωπωνυμιών, καθώς αποτελούν γλωσσικά και ιστορικά μνημεία με σημαντικές δημογραφικές πληροφορίες και στοιχεία για μεταναστεύσεις, συμβιώσεις αλλόγλωσσων, οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες.
Κουτσοσπύρος Χαρίλαος
